ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ

Η αυτοεκτίμηση αποτελεί μια από τις σημαντικότερες παραμέτρους για την ψυχολογική επάρκεια ενός ατόμου.

Τι είναι η αυτοεκτίμηση;
Η αυτοεκτίμηση είναι ένας όρος με τον οποίο περιγράφονται πτυχές του εαυτού. Συγκεκριμένα αντανακλά την άποψη που έχει κάποιος για τον εαυτό του, τον τρόπο με τον οποίο κρίνει τον εαυτό του και την αξία που του προσδίδει. Οι ρίζες της λέξης αυτοεκτίμηση προσδιορίζουν και το περιεχόμενο της. Έχει ως πρώτο συνθετικό τη λέξη «αυτό» που αναφέρεται στον εαυτό και ως δεύτερο συνθετικό τη λέξη εκτίμηση. Το ρήμα εκτιμώ προέρχεται από το λατινικό estimare, που σημαίνει αποτιμώ και ορίζεται ως «προσδιορίζω την αξία ενός πράγματος» και ως «έχω συγκεκριμένη γνώμη για κάτι».
Η αυτοεκτίμηση δηλαδή είναι η συλλογική αξιολογική διάσταση του εαυτού που αναφέρεται επίσης και ως αυτoαξία ή αυτoεικόνα.

Σε τι διαφέρει η αυτοεικόνα/αυτοαντίληψη απο την αυτοεκτίμηση;
Στο παρελθόν δεν υπήρχε σαφή διάκριση ανάμεσα στην αυτοεικόνα και στην αυτοεκτίμηση αλλά χρησιμοποιούσαν αυτούς τους δυο όρους εναλλακτικά. Οι δύο αυτές έννοιες δε θα πρέπει να συγχέονται, γιατί αναφέρονται σε διαφορετικές πλευρές του εαυτού. Ενώ η αυτοαντίληψη αποτελεί τη γνωστική πλευρά της αυτογνωσίας, η αυτοεκτίμηση αποτελεί τη συναισθηματική πλευρά και αναφέρεται στο κατά πόσον το άτομο αποδέχεται και εκτιμά τον εαυτό του. Συγκεκριμένα με τον όρο αυτοαντίληψη εννοούμε τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο αντιλαμβάνεται τον εαυτό του. Στην ουσία αποτελεί μια δήλωση ή περιγραφή του ατόμου για τον εαυτό του ασχέτως αν αυτή στηρίζεται σε υποκειμενικά ή αντικειμενικά κριτήρια. Από την άλλη μεριά η αυτοεκτίμηση αναφέρεται στο βαθμό που κάποιος επαινεί, εκτιμά, αποδέχεται ή εγκρίνει τον εαυτό του.