Νίωθεις μόνος/η αυτό το διάστημα? Νιώθεις οτι κανείς δεν σε καταλαβαίνει? Κάθε μέρα σου φαίνεται ίδια? Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα χιλιάδων νέων ανθρώπων σήμερα. Το ερώτημα είναι τι μπορείς να κάνεις για να ξεφύγεις απο αυτή την ρουτίνα και να νιώσεις καλά με τον εαυτό σου.
Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις τι σου συμβαίνει και γιατί νιώθεις ετσι. Πολλές φορές δεν είμαστε σε επαφή με τα ίδια τα συναισθήματα μας. Δεν μπορούμε να εντοπίσουμε απο που προέρχεται η αναστάτωση που νιώθουμε και για αυτό το λόγο ανατρέχουμε σε κάποιες αυτοκαταστροφικές επιλογές. Για παράδειγμα πολλοί άνθρωποι καταλήγουν στην υπερφαγία, κάπνισμα, αλκοολισμό, καθιστική ζωη. Ταυτόχρονα πολλοί ακινητοποιούνται και ενω θέλουν να αλλάξουν τη ζωη τους δεν κάνουν τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Νιώθουν αδύναμοι και αποστασιοποιούνται. Το να αποστασιοποιηθείς απο την ίδια σου τη ζωή μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την ψυχική σου υγεία.
Μήπως ήρθε η ωρα να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου και τις ανασφάλειες σου και να παλέψεις για όσα πραγματικά επιθυμείς? Την στιγμή που θα συνειδητοποιήσεις ότι εσυ είσαι ο συγγραφέας του βιβλίου της ζωής σου, οδεύεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις οτι την δύναμη την έχεις μέσα σου και για ότι πραγματικά θέλεις μπορείς να δημιουργήσεις. Καμία φορά αφήνουμε τη ζωη να μας πάει εκεί που θέλει και δεν προσπαθούμε να κάνουμε κάτι για εμας. Άραγε είναι έλλειψη αυτοπεποίθησης? Ή μήπως είναι η έλλειψη στόχων?
Πόσοι απο εσας έχετε θέσει στόχους αλλά αυτοί παρέμειναν μια λίστα σε μια κόλλα χαρτί?
Πόσοι απο εσας είπατε οτι θέλετε να κόψετε το κάπνισμα? Να αδυνατήσετε? Να ασκηθείτε? Να χωρίσετε απο μια δυσλειτουργική σχέση? Να κάνετε πράγματα για τον εαυτό σας? Γιατί τελικά δεν μπορείτε να προχωρήσετε και να καταφέρετε αυτό που τόσο πολύ θέλετε? Μήπως οι στόχοι που θέτετε δεν είναι ρεαλιστικοί? Μήπως είναι άπιαστοι? Η μήπως δεν έχετε καν την ενέργεια να θέσετε στόχους και σταματήσατε να προσπαθείτε?
Για κάθε στόχο που μένει στο ράφι, έρχεται η απογοήτευση. Πόσες φορές ξεκινήσατε διάιτα και τα παρατήσατε? Πόσες φορές είπατε σε κάτι "Για τελευταία φορά" και το επαναλάβατε? Είναι μήπως η έλλειψη πειθαρχίας και αυτοέλεγχου? Η αλήθεια είναι οτι κάθε στόχος που θέτουμε πρέπει να είναι κάτι δικό μας...κάτι που το θέλουμε πραγματικά...κάτι που να προέρχεται απο εμας και οχι κάτι που μας λένε οι γύρω μας οτι πρέπει να κάνουμε. Και τι σημαίνει αυτό? Πρέπει να είμαστε σίγουροι και αποφασισμένοι οτι το θέλουμε και οτι είμαστε έτοιμοι να ξεπεράσουμε οποιοδήποτε εμπόδιο παρουσιαστεί μπροστά μας. Πρέπει να εντοπίσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και να προβλέψουμε τις αναποδιές. Κατόπιν πρέπει να φτιάξουμε σχέδιο δράσης για να είμαστε προετοιμασμένοι. Το βασικό είναι να καταλάβουμε οτι ολα ξεκινάνε απο μέσα μας.
Καμιά φορά εμεις οι ίδιοι δημιουργούμε τα εμπόδια για να σαμποτάρουμε τον εαυτό μας. Είναι ενα είδος αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Με άλλα λόγια έχουμε πείσει τον εαυτό μας οτι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε και έτσι προσπαθούμε να το αποδείξουμε στον εαυτό μας με τις πράξεις μας. Είναι σαν ενας φαύλος κύκλος. Κάτι που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Κάτι σαν "αυτό το έργο το έχω ξαναδεί".
Μήπως λοιπόν όλα ξεκινούν απο το ότι εμείς οι ίδιοι δεν πιστεύουμε οτι μπορούμε? Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε για να πιστέψουμε στον εαυτό μας και στις δυνάμεις μας? Ίσως μπορούμε να ξεκινήσουμε απο το να παραδειγματιστούμε απο άτομα που έκαναν τα όνειρα τους πραγματικότητα και να αναρωτηθούμε ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας τους? Στάθηκαν τυχεροί ή απλώς πίστεψαν οτι μπορούν? Πόσο απλό είναι να πιστέψεις στον εαυτό σου? Για μερικούς ανθρώπους είναι πιο εύκολο ενω για άλλους είναι ή τουλάχιστον φαίνεται ακατόρθωτο. Όπως έχω προαναφέρει σε προηγούμενο άρθρο η αυτοπεποίθηση χτίζεται σιγά-σιγά. Είναι σαν εναν απο τους μυς που πρέπει να πάμε στο γυμναστήριο για να δυναμώσει. Με τον ίδιο λοιπόν τρόπο και η αυτοεκτίμηση θέλει δουλεία. Αν μπορέσεις να τα βρεις με τον εαυτό σου θα δεις οτι δεν θα υπάρχει στόχος που να μην μπορείς να πετύχεις.
"Θέλω. Άρα μπορώ"
Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις τι σου συμβαίνει και γιατί νιώθεις ετσι. Πολλές φορές δεν είμαστε σε επαφή με τα ίδια τα συναισθήματα μας. Δεν μπορούμε να εντοπίσουμε απο που προέρχεται η αναστάτωση που νιώθουμε και για αυτό το λόγο ανατρέχουμε σε κάποιες αυτοκαταστροφικές επιλογές. Για παράδειγμα πολλοί άνθρωποι καταλήγουν στην υπερφαγία, κάπνισμα, αλκοολισμό, καθιστική ζωη. Ταυτόχρονα πολλοί ακινητοποιούνται και ενω θέλουν να αλλάξουν τη ζωη τους δεν κάνουν τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Νιώθουν αδύναμοι και αποστασιοποιούνται. Το να αποστασιοποιηθείς απο την ίδια σου τη ζωή μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες για την ψυχική σου υγεία.
Μήπως ήρθε η ωρα να αντιμετωπίσεις τους φόβους σου και τις ανασφάλειες σου και να παλέψεις για όσα πραγματικά επιθυμείς? Την στιγμή που θα συνειδητοποιήσεις ότι εσυ είσαι ο συγγραφέας του βιβλίου της ζωής σου, οδεύεις προς τη σωστή κατεύθυνση. Πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσεις οτι την δύναμη την έχεις μέσα σου και για ότι πραγματικά θέλεις μπορείς να δημιουργήσεις. Καμία φορά αφήνουμε τη ζωη να μας πάει εκεί που θέλει και δεν προσπαθούμε να κάνουμε κάτι για εμας. Άραγε είναι έλλειψη αυτοπεποίθησης? Ή μήπως είναι η έλλειψη στόχων?
Πόσοι απο εσας έχετε θέσει στόχους αλλά αυτοί παρέμειναν μια λίστα σε μια κόλλα χαρτί?
Για κάθε στόχο που μένει στο ράφι, έρχεται η απογοήτευση. Πόσες φορές ξεκινήσατε διάιτα και τα παρατήσατε? Πόσες φορές είπατε σε κάτι "Για τελευταία φορά" και το επαναλάβατε? Είναι μήπως η έλλειψη πειθαρχίας και αυτοέλεγχου? Η αλήθεια είναι οτι κάθε στόχος που θέτουμε πρέπει να είναι κάτι δικό μας...κάτι που το θέλουμε πραγματικά...κάτι που να προέρχεται απο εμας και οχι κάτι που μας λένε οι γύρω μας οτι πρέπει να κάνουμε. Και τι σημαίνει αυτό? Πρέπει να είμαστε σίγουροι και αποφασισμένοι οτι το θέλουμε και οτι είμαστε έτοιμοι να ξεπεράσουμε οποιοδήποτε εμπόδιο παρουσιαστεί μπροστά μας. Πρέπει να εντοπίσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και να προβλέψουμε τις αναποδιές. Κατόπιν πρέπει να φτιάξουμε σχέδιο δράσης για να είμαστε προετοιμασμένοι. Το βασικό είναι να καταλάβουμε οτι ολα ξεκινάνε απο μέσα μας.
Καμιά φορά εμεις οι ίδιοι δημιουργούμε τα εμπόδια για να σαμποτάρουμε τον εαυτό μας. Είναι ενα είδος αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Με άλλα λόγια έχουμε πείσει τον εαυτό μας οτι δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε και έτσι προσπαθούμε να το αποδείξουμε στον εαυτό μας με τις πράξεις μας. Είναι σαν ενας φαύλος κύκλος. Κάτι που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Κάτι σαν "αυτό το έργο το έχω ξαναδεί".
Μήπως λοιπόν όλα ξεκινούν απο το ότι εμείς οι ίδιοι δεν πιστεύουμε οτι μπορούμε? Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε για να πιστέψουμε στον εαυτό μας και στις δυνάμεις μας? Ίσως μπορούμε να ξεκινήσουμε απο το να παραδειγματιστούμε απο άτομα που έκαναν τα όνειρα τους πραγματικότητα και να αναρωτηθούμε ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας τους? Στάθηκαν τυχεροί ή απλώς πίστεψαν οτι μπορούν? Πόσο απλό είναι να πιστέψεις στον εαυτό σου? Για μερικούς ανθρώπους είναι πιο εύκολο ενω για άλλους είναι ή τουλάχιστον φαίνεται ακατόρθωτο. Όπως έχω προαναφέρει σε προηγούμενο άρθρο η αυτοπεποίθηση χτίζεται σιγά-σιγά. Είναι σαν εναν απο τους μυς που πρέπει να πάμε στο γυμναστήριο για να δυναμώσει. Με τον ίδιο λοιπόν τρόπο και η αυτοεκτίμηση θέλει δουλεία. Αν μπορέσεις να τα βρεις με τον εαυτό σου θα δεις οτι δεν θα υπάρχει στόχος που να μην μπορείς να πετύχεις.
"Θέλω. Άρα μπορώ"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου